 |
| ©Sagita Gravingen bij het ochtendgloren |
Overmorgen wordt Aram
zeventien jaar. In zijn kast zoek ik naar een plekje voor de stapel
schone T-shirts. De bovenste plank kan ik vergeten; scheergel, acné
lotion, deo for men, eau de toilette, glijden vluchtig door mijn
handen heen. Wattenschijfjes slingeren er los tussendoor, evenals de
condooms die uit de verpakking zijn geraakt. Hij koopt ze nu zelf.
Vierentwintig stuks lees ik op het doosje.
Nog nooit had ik condooms
gekocht. Ik had me als puber teveel gegeneerd voor de pakken
maandverband die ik bij de kassa af moest rekenen. De zomervakantie
stond voor de deur. Aram was dertien en hij wilde niet meer met mij
en zijn zes jaar jongere broertje David mee naar het
naturistenterrein. Ja hoor, hij zou gek zijn! Zeker een beetje in
zijn blote kont rond gaan lopen! Nee, dan hadden we toch echt de
verkeerde voor.
 |
| © Sagita |
Gravingen, waar ik hem nog
in mijn buik had rondgedragen. Waar hij peuterde en kleuterde. Waar
we kampeerden. Zelfs de naam mocht niet meer hardop uitgesproken
worden. Met pijn in mijn hart kocht ik voor hem een abonnement voor
het zwembad.
Aram werd een man. Op mijn
vraag hoe het er mee stond antwoordde hij: 'Dat gaat jou niks aan.'
Op eerdere vragen van mij in die richting had hij met een twinkeling
in zijn bruine ogen geschertst: 'Nee, hoor mam. Wat denk je eigenlijk
wel?'
Nu gooide hij de deur bot
voor mij dicht: 'Dag Mam, bemoei je maar met je eigen zaken!'
Dat was gemakkelijk
gezegd, maar wat waren mijn zaken en wat waren de zaken van een
jongen van dertien? Met een week zouden we afreizen naar de Vogezen.
Veertien dagen kamperen met andere ouders en veel pubermeisjes.
Het huis aan huisblad viel
net op tijd in de brievenbus. Een reclame van het Kruidvat; 'twaalf
condooms voor tien gulden' spatte van de voorpagina. De volgende dag
stond ik met David, die niet thuis had willen blijven, naast me voor
de toonbank van een filiaal.
'Ik wil condooms.' Mijn
stem klonk stevig.
'Welke wilt u hebben?'
vroeg de verkoopster. Kennelijk een routine vraag.
'Ik weet niet, wat u
allemaal in de aanbieding heeft.' Mijn stem klonk minder vast.
'Dit is de eerste keer dat
ik condooms koop,' biechtte ik ruiterlijk op.
David, die het gesprek met
ontzetting had gevolgd, rukte aan mijn arm. 'Mam! Mam! Wat moet jij
nu met condooms?'
'Ze zijn niet voor mij,
maar voor je broer. Als jij groot bent zal ik ze ook voor jou kopen,'
suste ik hem. ' Het is voor mijn oudste zoon,' lichtte ik de
verkoopster nu ook in. Het meisje nam me mee naar de hoek van de
toonbank, naar een rekje gevuld met platte, vierkante doosjes in
verschillende kleuren.
Condooms bleken te
variéren in de maten medium, large en extra large, in kleur en in
dikte, al of niet met toevoeging van zaaddodende en/of virusdodende
vloeistof. Kosten: achttien gulden voor een verpakking met twaalf
condooms zonder iets extra's. Ik twijfelde. Wat moest een jongen van
dertien jaar met zoveel condooms? Voor hij aan de laatste toe zou
zijn was het rubber misschien verteerd! Gelukkig bleken er ook
verpakkingen van drie stuks te bestaan. Die pasten meer bij mijn
doelstelling; uit voorzorg.
We kwamen thuis met twee
verpakkingen van drie condooms, gedrenkt in zaaddodende en
virusdodende vloeistof. Ik brak mijn hoofd over hoe ik Aram de
condooms op een tactische manier kon overhandigen. David hielp me uit
de brand. De voordeur amper gesloten riep hij: 'Aram! Mama heeft
condooms voor je gekocht!'
'Voor de vakantie,'
lichtte ik verlegen toe. 'Je kunt niet weten en je bent al een man.'
Zijn gezicht verhelderde; hij wilde graag een man zijn. Waardig nam
hij de verpakking aan.
'Het is wel een dure
business,' kon ik niet nalaten te zeggen. 'Zes gulden dertig, drie
condooms. Ruim twee gulden voor een wip.'
'Toch goedkoper dan naar
de hoeren,' antwoordde hij.
Even later passeerde ik de
openstaande deur van zijn kamer. Hij zat op zijn bed en wurmde met
zijn korte, dikke vingers een condoom in een vakje van zijn
portemonnee. Hoe lang was het nou helemaal geleden, vroeg ik mezelf
af, dat hij met een zorgelijke blik gezegd had: 'Mam, ik ga nooit
vrijen hoor, als ik groot ben.'
'O nee, waarom niet?'
Hij had een vies gezicht
getrokken en geantwoord: 'Daar krijg je aids van.'
naar deel 3
'Hiep,hiep er wordt
ééntje jarig!'
verscheen eerder in de
verhalenbundel "Zwanenzang"
uitgegeven door Boekenplan.
